عاشق تر از گلها

 

 

 

نمي دانم كه دانستي دليل گريه هايم را

 

نمي دانم كه حس كردي حضورت در سكوتم را

 

و مي دانم كه مي داني زعاشق بودنت مستم

 

وجود ساده ات بوده كه من اينگونه دل بستم ...!

 

ز عاشق بودنت مستم ... (مونا مهر ما ه ۱۳۸۷)

 

نوشته شده توسط مونا در شنبه بیستم مهر 1387 ساعت 0:8 موضوع | لینک ثابت

زير آسمان نيلگون ، آبي

مي روم تا اوج با تو بودنم بالا

مي شوم خورشيد ، عاشق ، گرم ، سوزان

مي شوم همسايه اي نزديك براي ابر و باران

اي قديمي تر ز ِ هر پيوند

اي هميشه سبز در يادم

خاطرت خوش باد

من اينجا با خيال تو اشك هايم مي شود لبخند !

 

نوشته شده توسط مونا در شنبه بیست و پنجم اسفند 1386 ساعت 11:51 موضوع | لینک ثابت

 

 

منو يه حرفه با چشات يه بار منو نگاه كنه

 

منو يه حرفه با صدات يه بار منو صدا كنه

 

يه حرف دارم با حرمت منم مي خوام ببينمت

 

بگو با دست كَرَمت  براتمو امضا كنه

 

چقدر بگم توي قنوت ربنا رزقاً كربلا

 

پس كي مي خواد خدا منو راهيه كربلا كنه

 

دو قطره اشك رو دست دارم اونم مي دم فرشته ها

 

به زخم جسمت  بزارن شايد اونو دوا كنه

 

قسم به اون غلام سيات ، مي خوام كه رو سفيد بشم

 

چه خوبه ارباب هميشه نوكرشو دعا كنه

 

يه حرف دارم با ساقيِ اردوي عشق كربلا

 

كه بين نوكراي خود بياد منم سوا كنه

 

يه حرف دارم با زائرت يه ذره خاك برام بيار

 

تا بكشم به سينه ام  قلبمو با صفا كنه

 

يه حرف دارم با گنبدت كه روي شش گوشه ي توست

 

كه اين مس وجودمو  دعا كنه ، طلا كنه

 

يه حرف دارم با كفتري كه روي شهر كربلاست

 

كه به نيابت از دلم طواف كربلا كنه !

 

 

چه خوبه ارباب هميشه نوكرشو دعا كنه... (مونا ۱۳۸۶) 

 

نوشته شده توسط مونا در یکشنبه سی ام دی 1386 ساعت 1:26 موضوع | لینک ثابت

 

 

سلام به دوستاي گلم !

بازم اومدم !!!! دلم واسه ي همتون تنگ شده بود چه كنم كه سرم بدجور گرمه  كاره  ولي به يادتون بودم واسه همينم حالا اينجام  ! 

خلاصه بگم كه دوسِتون دارم و اميدوارم هميشه:

 آبي مثل آسمون ، سبز مثل درخت ، زرد مثل خورشيد و سفيد مثل برف باشيد !

 

مونا ۱۳۸۶

 

 

 

عاشق ترين عاشق ...

 

زير باران ِ دقايق

مي نشينم چشم بر راهت

تا بيايي لحظه اي بخشي به من

شوق ديدار نگاهت

اي عزيز مهربانم ، از خدا خواهم هميشه

تا كه باشد تكيه گاهت

گرم وعاشق همچو خورشيد

آسمان نيلگون باشد پناهت

اي ستاره باش با من

اين دل عاشق هميشه سايه گاهت

مي رسد روز ي  به هم نزديك باشيم

گرمي آغوش من چون خوابگاهت

من برايت مي شوم عاشق ترين عاشق

لحظه اي كه تكيه ام باشد به گرماي نگاهت !

 

همیشه عاشق ات خواهم ماند ... مونا (۱۳۸۶)

 

نوشته شده توسط مونا در پنجشنبه پانزدهم آذر 1386 ساعت 23:13 موضوع | لینک ثابت

 

 

مرا ،

 

دو فصل كشته است اينجا

 

پاييز

 

كه اول مي نشيند بر گونه و پلك هايم

 

وبعد ، خيمه در ديدگانم مي زند و

 

برگ برگ نگاهم را مي تكاند

 

و زمستان

 

كه با سيلي سرد خويش

 

پنجه بر گونه هايم مي كشد !

 

وسپس

 

آرام بر چهره ام مي نشيند

 

و برهنه ، تغزل رفتنم را زمزمه مي كند!

 

محمد كاظم علي پور

 

 

 

بی تو از خویش ...

 

به كه پيغام دهم

 

به شباهنگ كه شب مانده به راه ...

 

يا به انبوه كلاغان سياه

 

به كه پيغام دهم ...

 

به پرستو كه سفر مي كند از سردي فصل

 

يا به مرغان نكوچيده ي مرداب گناه

 

به پيغام دهم

 

دست من دست تو را مي طلبد

 

چشم من روي تو را مي جويد

 

لب من نام تو را مي خواند

 

پاي من راه تو را مي پويد

 

بي تو از خويش گريزانم  من

 

دل من باز تو را مي خواهد

 

به كه پيغام دهم...

 

لنگرودي

 

 

ای هوایت کرده ام بدجور ...(مونا ۱۳۸۶) 

 

نوشته شده توسط مونا در پنجشنبه پنجم مهر 1386 ساعت 6:16 موضوع | لینک ثابت

 

 

 

 

از من دوری و به من نزدیک

 

مثال ستاره اي كه هر شب بر بلنداي آسمان مي درخشد!

 

گاه مي پندارم كه از زمين تا آن ستاره راهي نيست ...

 

و گاه بچه گانه مي انگارم دست كه دراز كنم

 

مي توانم آن را براي خود بردارم !

 

اما...

 

چه فرق مي كند تو يا ستاره ،

 

ماه از بلنداي آسمان چهره غرق حسرتم را

 

روشن و عكس تو را در چشمانم منعكس كرده است

 

آه ...

 

ستاره ي من !

 

باش بر بلنداي آسمان

 

من به نظاره كردن تو  از دور دلخوشم !

 

ستاره ام همیشه کنارم باش(مونا ۱۳۸۶)

 

 

نوشته شده توسط مونا در شنبه سی و یکم شهریور 1386 ساعت 0:42 موضوع | لینک ثابت

 

 

اي از عشق پاك من هميشه مست

 

من تو را آسان نياوردم به دست

 

بارها اين كودك احساس من

 

زير باران هاي اشك من نشست

 

من تو را آسان نياوردم به دست

 

در دل آتش نشستن كار آساني نبود

 

راه را بر اشك بستن كار آساني نبود

 

با غروري هم قد و بالاي بام آسمان

 

بارها در خود شكستن كار آساني نبود

 

بارها اين دل به جرم عاشقي

 

زير سنگيني بار غم شكست !

 

من تو را آسان نياوردم به دست

 

در به دست آوردنت بردباري ها شده ،

 

بي قراري ها شده ، شب زنده داري ها شده

 

در به دست آوردنت پايداري ها شده ،

 

با ظلم وجور روزگار سازگاري ها شده

 

اي از عشق پاك من هميشه مست

 

من تو را آسان نياوردم به دست

 

بارها اين كودك احساس من

 

زير باران هاي اشك من نشست

 

من تو را آسان نياوردم به دست !

 

                                                                  برای تو که تنها امید منی (مونا ۱۳۸۶)

 

نوشته شده توسط مونا در یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386 ساعت 0:46 موضوع | لینک ثابت